Duitsers druk met groeiende wolvenpopulatie

Duitse veehouders zijn boos over de ongebreidelde ontwikkeling van het wolvenbestand. Dat er iets moet worden gedaan is duidelijk, maar wat? Uitroeien van de wolf is uitgesloten. Beschermende maatregelen voor weidedieren zijn vaak te kostbaar. Landbouwminister en Bauernverband zijn druk met de zaak in de weer.

 

De wolf is al sinds ongeveer het jaar 2000 terug in Duitsland en door de beschermde status die het dier geniet, ontwikkelt het bestand zich zeer succesvol. De veehouderij heeft zich echter nog steeds niet verzoend met de terugkeer van dit roofdier. De tegenstand is groot en neemt eerder toe dan af. In Nedersaksen bijvoorbeeld werden deze zomer door boeren zogenoemde ‘Mahnfeuer’ ontstoken om de aandacht te vestigen op de problemen die de sector heeft met de ‘renaissance’ van de wolf.

46 roedels

Volgens het landbouwministerie in Berlijn leven er inmiddels 46 roedels met in totaal circa 500 wolven op Duitse bodem. Dat ze graasdieren bedreigen staat niet alleen voor veehouders, maar ook voor de overheid buiten kijf. Volgens een recente enquête door de Neue Osnabrücker Zeitung onder veehouders in alle deelstaten zijn sinds 2000 circa 3.500 schapen, geiten en in mindere mate ook jonge runderen door wolven gedood.

Wolven uitroeien

Boerenfederatie Deutscher Bauernverband (DBV) laat zich niet onbetuigd als het over wolven gaat. De federatie pleit er daarbij niet voor om de wolven weer uit te roeien en de situatie te herstellen zoals die intrad rond 1850 na de verdwijning van het laatste nog levende exemplaar. Zo’n pleidooi zou het Bauernverband zich niet kunnen veroorloven, want wolven zomaar afschieten is strafbaar, niet alleen in Duitsland maar in de hele EU.

‘Veehouders moeten er voor zorgen dat de wolven op afstand worden gehouden door afdoende omheining’.

Dierenorganisaties

Wel meent de federatie dat het wolvenprobleem niet serieus genoeg genomenwordt, met name niet door de natuur- en dierenbeschermingsorganisaties, waaronder het WWF. Van deze kant mag de wolf bij wijze van spreken geen strobreed in de weg worden gelegd. De veehouders moeten er dan maar voor zorgen dat de wolven op afstand worden gehouden door afdoende omheining of door speciaal opgeleide herdershonden die wolven aankunnen. Mocht er toch af en toe een schaap worden verschalkt door een wolf, dan zou de overheid financiële compensatie moeten bieden.

Vergoeding voor boer

Het Bauernverband vindt dat de compensatieregelingen te ingewikkeld zijn, mede omdat de vergoedingen door de deelstaten worden vastgesteld. Dat moet het DBV een zaak voor Berlijn worden. Tevens is door het aan de deelstaten gedelegeerde beleid verre van duidelijk hoeveel wolven er in werkelijkheid zijn. De huidige schattingen zijn veel te veel nattevingerwerk volgens de DBV. Tevens pleit deze voor een striktere regulering van het bestand, waarbij ook zou moeten worden erkend dat in sommige regio’s geen plaats is voor wolven. Andere Europese landen doen dat al, aldus het DBV.

‘Zo’n herdershond bijvoorbeeld kost al gauw een slordige € 4.000’.

Hoge kosten

Het landbouwministerie erkent eveneens dat het niet langer gerechtvaardigd is om met de armen over elkaar te zitten. Goed op de bescherming tegen wolven afgerichte herdershonden en allerlei omheiningsmaatregelen zijn voor veel weidedierenhouders te duur en daardoor niet haalbaar, geeft landbouwbewindsman Christian Schmidt toe. Zo’n herdershond bijvoorbeeld kost al gauw een slordige € 4.000 plus nog eens jaarlijks € 1.000, zonder garantie op een afdoende bescherming.

Landelijk niveau

Voorlopig wil de minister dat er onderzoek komt naar kosten en rendement van de maatregelen onder de veehouders. Bovendien vindt hij net als het Bauernverband dat de wolvenproblematiek veel meer op landelijk niveau moet worden aangepakt.

Print Friendly, PDF & Email

Reageren is niet mogelijk